Deniyorum...: ARMAN

ARMAN etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Aralık 2014 Pazartesi

SEVGİLİ GÜNLÜK; Arman Macit

03:24

Yollarda Hayat Var

10 comments

Günler o kadar hızlı ilerliyor ki peşinden koşuyor gibi hissediyorum kendimi bu aralar. Bebeğimizin kontrolü, baby shower hazırlıkları,
doğum için hastane araştırması, alışveriş, odasının seçimi..vs iş haricindeki tüm zamanımı dolduruyor.

Devamını okumak için tıklayın »

Devamı »

6 Ekim 2014 Pazartesi

SEVGİLİ GÜNLÜK / Bebeğimin cinsiyeti

09:00

Yollarda Hayat Var

13 comments

Midye kabuğu şeklindeki görüntüsü elimde, sevgilime sürpriz yaptığımdan beri zaman bana
geçmiyor, günleri sayıyorum resmen, hani mutlu olunca su gibi akardı bu meret :(

Artık cinsiyetini öğreneceğiz, içimiz kıpır kıpır. Doktor geçen sefer büyük ihtimal erkek dediyse de ben hala tütü'lere, çiçekten kocaman saç bantlarına bakıp duruyorum.

Evet evet kız diliyorum nedeni mi?

Çok basit. Sülalede 2 kızız, biri ben diğeri de 32 yaşındaki kuzenim. Düşünün, annelerde başka yok, kuzenler evlendi onlarınki de hep erkek. Yani kız istemem de garip olmasa gerek bu durumda.

Sevgili başta kız istediyse de şimdi onun için hiç sorun yok, bizim sülalede hiçbiri yok, ne olursa süper deyip duruyor.

Hep derim bizim ailenin kızlarını doğulularla evlendirmek lazımmış, her sene bir erkek evlat, ohh valla sultan olursun :)

Etrafta bir de şu durum var, erkek annesi olmak gurur duyulacak bir şey.

Bak oğlun olursa cildin bebek gibi olur, kız olursa sivilceli

Erkeğe hamileysen karnın top gibi olur, kız sa yayılır tüm kalçana, vücuduna

Erkek anneye düşkün olur, kız seninle hep münakaşa eder, babanın tarafını tutar

Erkek adamın erkek oğlu olur, kızsa; erkek damadı olur (o da lütfen yani)

Buna benzer şeyler söyleyip duruyorlar. Seni zorla erkek çocuğa yönlendirme çalışmaları resmen.

Doktorda kafam boşalıyor, odasında bir şeyler anlatıp duruyor ama benim tek derdim o sedyeye yatıp minik bebişimizi görmek, o an kız erkek hiç mühim değil. Zaten tüm suç bu tütücüler de, sadece onları görünce kıza canım çekiyor :)

Gülüşüyoruz ultrasona bakarken, bir anda görüyor musun diyor doktor. Ne görcem abi karalı, beyazlı, bazı yerleri daha parlak olan görüntüler var ekranda.

Ne o bacak mı?
Hımm kolu tamam
Bu popo mu
Pardon kafa....

Bu moddayım resmen:)

Bu arada bana habire pipisini göstermeye çalışıyor, ben inatla görmüyorum. Her pipi kelimesinin ardından da bak emin misin gidip eşyalarını alacağım diye de tehdit ediyorum adamcağızı.

O da napsın, aleti evirip çevirip yeniden gösteriyor. Yüzde 99 deyince de artık emin oluyoruz. Ayrılırken bize kocaman bir pipi resmi de vermeyi ihmal etmiyor. Bakarsınız bol bol diyerek :)

Bakarsanız resmen eliyle bacağını tutup bize alın size erkek dediğini görebilirsiniz siz de :) Bu görüntüyü inkar etmek zor, oğlum oluyor :)

Bu 2 haftadır göbeğim çıktı ve sertleşti, başta wc problemi sandım, gazdır dedim, kabul etmekte direndim ama baktım ki inmiyor, anladım ki artık ben buradayım diyor.

Bir yönden süper oldu çünkü göbeğim yokken, kendimi hamile olduğuma her defasında zor ikna ettim.

Artık eve giderken bindiğim asansörün aynasında kendimi görüp 5 kat çıkarken "bak hamilesin, göbeğin de var, içinde bir de minik adam" diyorum.

Sevgili kapıyı açınca da sessizce "sana bir sır vereyim mi" "Ben hamileyim" :)

Pek bir gülüşüyoruz.

Hayatımıza şimdiden bir renk kattı, herkes daha erken dese de ben eşya almak için en fazla cinsiyetini öğrenene kadar sabredebildim. Şimdi o minicik tulumlara, badilere saldırma zamanı.

Sevgilim birkaç gün İstanbul'da kaldı, Sema annemle birlikte oraların altını üstüne getirmişler, bir sürü cici almışlar ben bile daha göremedim ve acayip sabırsızlanıyorum.

Sema annem telefonda bana böyle güzel bir mutluluk yaşattığınız için teşekkür ederim dedi pek duygulandım.

Küçük adam biz de sana çok teşekkür ederiz daha 114 Gram olmana rağmen koca koca bizleri çocuk gibi mutlu ettin.

Ve seni sabırsızlıkla bekliyoruz, elimizden geldiğince rahatın için uğraşıyor olacağız bu sürede. İnşallah tüm bu hazırlıkları beğenirsin.

Sanırım günlükler artık hep böyle bebek üzerine olacak, umarım öğğhhkkk gelmez sizlere de:)

Aldığımız cicileri paylaşmak için deliriyorum, bakalım sevgilinin nazar değer ..vs sözlerini ne kadar dinleyebileceğim

Sevgiler

Bugünün hatırlanacak kelimesi; Erkek (Oğlan değilmiş, babası öyle diyor)

İlginizi çekebilecek diğer yazılar;

Devamını okumak için tıklayın »

13 Eylül 2014 Cumartesi

SEVGİLİ GÜNLÜK / 13.09.2014

03:47

Yollarda Hayat Var

17 comments

Gözünüzde canlandırın, 40 derece sıcağın altında, İtalya'yı tüm gün yürüyerek tavaf ediyoruz, tam Roma da Aşk çeşmesi
muhitindeyiz; bayılmama ramak var, sevgili ise sürekli "şu mağazaya da girelim, İtalya'ya geldin hatıra lazım, tamam çantayı boşver de bi ayakkabı bari alsaydın" şeklinde etrafımda gezip durmakta

Adam adammmm, yoruldum, nefes alamıyorum ne ayakkabısı, istemiyorum hiçbir şey, yok arkadaş anlamıyor

-"Şu mağazaya da bakalım son kez, bak bunda klima var serinlersin hem"

"Seni o mağazaya kilitleyip ilk uçakla Türkiye'ye dönmek istiyorummm şu an sadece"

Arkadaş almayalım diyen kadar, ille alalım diyeni de kötüymüş diye dert yanıyorum anneme dönünce, off kahroldum.

Annem de her zamanki gibi bana söylenmekte; "baban olsa mağaza gördü mü yolunu değiştirirdi, yine ben suçluyum yani öyle mi"

Derdimi sonradan anladık, meğerse her yerde keçi gibi hoplaya zıplaya gezen ben hamileymişim, o yorgunluk da asabiyet de bu yüzdenmiş.

Zaten doktora gitmeden nasıl anlamadık hayret ettik sonradan, tüm ipuçları tamammış aslında.

-Alyansım parmağıma girmeyince, ödem herhalde dedik.

-Hastalanmayınca; İtalya'da yorulduk, ardından Datça'da denize girince üşüttüm

-Makarna ve pizza memleketinde, bir restoranın önünden geçerken garsonun elindeki tepside normalde hiç de sevmediğim Kuru fasülye gördüm desem :) Hayal gücü bu olsa gerek, ya da aşermek :)

Daha önceki aylarda da regli olmamıştım ve doktor bey amca bana düzenleyici haplar vermişti. Tatilden dönünce ilk iş onları kullanırım dedim ama birini 5.günü içiyordum birini bişey bişey işte. Hafızamın zayıflığı ilk defa işe yaradı da içip minimini bebişimi düşürmedim.

Sevgilimle doktora gittik, o aşağıda arabada beklerken ben de doktor sedyesinde mutlu haberi almaktayım

Mutlu dedim ama güyya hazır olan, İtalya dönüşü yaparız artık diyen ben, "Hamilesin" kelimesinden sonra dondum, kızardım, yutkunup kaldım.

Nasıl yani ben mi hamileyim, şaka mı yapıyorsun, neeee 18 kilo mu alırım, neremeee, ee şimdi ne yapacağım, Metin'e söylesem mi acaba, geçenlerde migren için ağrı kesici almıştım ya zararı olmuşsa, kalp atışını mı duysam babaya söylemek için, ayy bizim bugün evlilik yıldönümümüzzz harika bir hediyeee

İşte bu ve benzeri yüzlerce soru kafamda iken sessizce doktoru dinliyorum, o sanırım çığlık falan atmamı beklemişti, surat ifadesinden hayalkırıklığı anlaşılıyor :)

Niye bozuluyorsun hemşehrim, şoka girdik herhalde, ilk giren ben miyim

Ne yiyebilirim, folik aside başlamalıyım..vs tüm bilgileri hafızaya kaydettikten sonra, siyah ufak bir midye resmi olan kağıdı alıp çantama atıyorum. Evet pek bir şeye benzemiyor kesinlikle.

Sevgilimden saklayacağım son kararım bu, en azından kalp atışını duyayım, boşa ümitlenmesin.

Arabaya biniyorum, suratım kıpkırmızı, hani kocam yukarıda doktor beni öptü sanacak o derece.

Hastalanmadığım için üzüldüm diye kısacık bir "ne olmuş" diyor, ben de "işte geçen seferki gibi" deyiveriyorum. Saklamak da kolay oluyor bu durumda .

Ardından Çakmaklı'da evlilik yıldönümümüzü kutlamak için balık yemeğe gidiyoruz, muazzam bir manzara, bayılıyorum buraya.

Kafam bu kadar karışıkken sohbet etmek de ne zormuş arkadaş, havadan sudan, tatilden bahsediyoruz.

Dayanamayıp "sana hediye aldım, evde vereceğim" diyorum.

Bizimki bozuluyor; hani bu sene hediye almayacağız diye anlaşmıştık, İtalya'yı ona sayacaktık, neden beni ezdin şimdi, pahalıysa istemem, 150 TL nin üstündeyse almam"

Oooo kafam şişti...

"Tamam diyorum, daha pahalı ama beğenmezsen geri verirsin" :) (İç ses; sıkar o biraz )

Eve gelince, bizim midyenin kapkara resmini hediye kutusuna koyuyorum, ellerine bırakıyorum.

Kapağını açınca elindeki A4 e pek bir anlam veremiyor, çok da acemiyiz, elinde evirip çeviriyor, nedir bu, anlamadım ..vs derken bir anda jeton düşüyor, o benim gibi tutulup kalmak yerine, ayağa kalkıp beni öpüyor, kahkaha atıyor, halay çekmeye başlıyor

Tek başına halay nasıl olur derseniz yeniden gülmeye başlayabilirim :) Susturabilene aşkolsun. Odanın ortasında 1,93 boyunca bir erkek kendi kendine şarkı söyleyip, halay çekiyor siz düşünün manzarayı :)

Sonra herkese haber verelim faslı başlıyor ki ben burada gayet kararlıyım, önce kalp atışı duyulacak, sonra herkese dert anlatmak istemem. Zoraki kabul ediyor, "nasıl dayanacağım ben şimdi" diye diye

Zaten kalp atışını duyana kadar herkesle iletişimi en asgari seviyeye indirmiş söylediğine göre, "biri sorarsa yalan atamam sen kızarsın diye" diyor :) Şirin şey seni

Hamileliğim 5. haftasında olduğundan, kalp atışını duymaya az süre var Allahtan.

O muhteşem gün geldiğinde pek bir heyecanlıyız, ya atmazsa, ya duymazsak, ya boşsa, çok üzülürüz biz amaaaa.

Sekreter "bugün daha heyecanlısınız, o gün sevinmemiş gibiydiniz" diyor, şok o şok kızım!

Sevgilim, doktorun odasında, önünde kocaman monitör, biz de muayene odasındayız, tren gibi bir ses işteee duydummmm, çuf çuf çufff oley oley oley atıyor işte, hem de ne hızlı

Heyecanla dışarı çıkıp sevgilime bakıyorum, O ise tepkisizce bana bakıyor, meğerse doktor monitörün sesini açmayı unutmuş :( o bir dahaki sefere duyacak artık, kısmet

Eve geliyoruz annem bizde, sevgilim "ee artık anane oluyorsun daha sık gelirsin bize" deyince anlamıyor, biraz dürtmeyle birlikte aaaaaaa, oooooo, yaaaaaa gibi birbirinden bağımsız sesler çıkarmaya başlıyor bir anda :)

Herkesi sırasıyla arıyor sevgilim ama görseniz üniversiteye hazırlık matematik soruları gibi, atomu parçala desen daha iyiydi. Mesela örnek olarak büyük teyzesine söyleme şekli;

- Şimdi sen benim neyimsin

-Teyzenim

-Teyze anne yarısı demekse sen şimdi babaanne yarısı oldun desem, benim neyim olmuş oluyor bu durumda,

-??!!!###

Bu ne arkadaş söyle açıkça baba oluyorum diye niye işkence ediyorsun millete di mi ama, bu soruları 85 yaşındaki ananesine de sordu desem peki :)

En çabuk anlayan Sema annem ve 7 yaşındaki yeğenim Deniz oldu. Sema anneye daha babaanne kelimesini söyledik, hemen; ayyyy şaka yapmıyorsunuz değil mi çok sevindim dedi.

Belki dilimiz sürçtü. 2 senedir bu kelime için beklemiş anladık biz onu sonradan:)

Gece yarısına kadar telefonda konuştuk, mutlu mesut tadını çıkardık, Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah. Bir de bizim minikliği de sağlıkla kucağıma almayı nasip etsin tabii :)

Amin.

Şu anda 3,5 aylık hamileyim, kıpırdamasını falan hissedemiyorum, o yüzden annelikle ilgili o duyguyu henüz tatmadım desem en doğrusu olacak.

Bana, ufacık bir canı korumakla ilgili yüce bir görev verilmiş gibi hissediyorum. Sağlıklı olsun, zarar görmesin, onu koruyayım. İlginç bir yolculuğa çıkmışım, her an duygu ve elbette ki vücut değişimleri yaşayacağım, elimden geldiğince sizinle de paylaşmaya çalışırım.

Maşallahlarınızı eksik etmeyin...

Sevgiler gönderiyorum...

Bugünün hatırlanacak kelimesi; Hamilelik

Diğer Günlük yazıları;

Devamını okumak için tıklayın »

14 Ağustos 2014 Perşembe

SEVGİLİ GÜNLÜK / 15.08.2014

23:54

Yollarda Hayat Var

8 comments

Gezi notlarıma biraz ara verip günlüğümü yazmanın vakti geldi sanırım. Bir sürü şey biriktirdim ama asıl bugün bir sürprizim var :)
Upuzun, sıcacık, huzur dolu günlerden sonra yine işyerindeyim. Bu cümleden anladığınız gibi yıllık iznimdeydim :)

Bu sene bir değişiklik yapıp, kültür turuna katılalım istedik ve tuttuk İtalya'nın yolunu. Ne kadar fazla yer gezdiren tur varsa onu bulup katıldık, aman pek de iyi ettik!!!

Arkadaş Temmuz ayında, 40-45 derece güneş altında, birbirine yapışık binaların bulunduğu fakat rüzgar esintisinden bir zerre nasiplenmeyen İtalya'da, birer gece kalmalı olarak, insanın dayanma gücünün ne kadar olduğunu ispat etmek istercesine gezdik durduk.

Size tavsiyem; az ve öz gezdirecek turlar tercih edilmeli, ucuzluktan mal kaçırmıyoruz ya, bir dahakine de diğer yerleri gezeriz değil mi ama. Şimdiki aklım olsa; Venedik, Floransa, Milano üçgeni tam benlik :)

Neyse efendim zaten İtalya hakkında epeyce yazı yazacağım da, şu ufak notu gezi yazılarımda belirtmeyeceğim.

Neden bu kadar çok yoruldum. hatta bir ara Tanrıya sığınıp kendimi bir kilisenin bahçesine atarak, sevgiliye;

-"Aşkım sen git gez, istersen İtalyan kızlarına bak ama beni biraz burada bırak, dinleneyim nolurrr" diye yalvardım acaba :)

(Bu arada sevgili gerçekten beni uzun bir süre yalnız bırakıp tek başına gezdi, gelince de içmem için bana su aradığını anlatıp durdu, yemedim tabii, acısı daha sonra çıkarılacaklar listeme ekledim bile, duy ey sevgiliiii)

Neyse konuyu karıştırmayım, bu yorgunluğun nedenini, İtalya'yı bitirip, Bodrum, Datça yapıp eve döndükten sonra anladım, bize miniminicik bir arkadaşta eşlik etmiş çünkü. Evet bildiniz hamileymişim giderken :)

İyi ki gitmeden anlamadık çünkü pimpirikli sevgilim, beni ne o uçağa bindirirdi ne de o kadar yürütürdü. Aradan geziyi çıkardık, hatta Datça'da kardeşimle denizde dalma yarışları, atlama, sırta alma gibi bir sürü şebeklik de yaptık :)

Durum nedir derseniz, benim şu ana kadar bu işten anladığım, istifra etmek ve hayatımda hiç bir zaman yaşamadığım kadar keyifli ve derin uykular uyumak :)

Sevgili başta sıkılsa da şimdi bakıyorum erkenden benimle bir uyumaya başlıyor, babalarda da hamilelik sendromu olurmuş, bizimki de benim verdiğim 3 kiloyu hooop kendine alıverdi, anlayışlı kocam benim :)

Doktora gidip, kocamın karnındaki bebişe de baktıralım dedik ama Dr bize acı gerçeği söyleyiverdi, "üzgünüm ama seninki asla dünyaya gelmeyecek" :(

Normalde de canı her şeyi çeken biri olarak hamilelik gayet keyifli geçiyor. Öncelikle beyaz lahana dolması, ardından yeşil, kütür kütür can eriği çekti. Bu mevsimde zor evet ama Allah aşkına yıllarca ne anlatacak bu adam arkadaşlarına.

"Ahh karım erik istedi, ara ara İzmir de bulamadım taaa İstanbullara gidip aldım getirdim" Bak ne güzel hatıralar değil mi ama:)

Annemle eküri şeklindeler şu ara, ne istesem önce oradan yardım alınıyor. Annem bulamazsa araştırmalar başlıyor :)

Fakat hamileliğin en çok; az iş kısmını sevdim.

Öğrendiğimden beri yemek pişirmemi istemiyor, çiğ etten hastalık bulaşabilir vs diye, bulaşık makinası ya da çamaşır makinasını boşaltıyor ki en büyük yardımı her daim çamaşır makinasının kapağını açmak olmuştur, o da alet vik vik bağırmasın diye :)

Evlendiğimizden beri olursa adını; "Mira" koyarız diye konuşuyorduk aramızda, hatta bir sürü yazımda da geçer, sanki kızı garantilemişiz gibi, tabii o zamanlar TV dizisi meydanda yok, değişik bir isim olarak bolca beğenmişiz, şimdi kafamı nereye çevirsem Mira :(

10 haftalık oldu bizim minik ama cinsiyetini öğrenmeye de bayağı var, dün akşam doktorda baktık, Hacivat Karagöz gibi hareketler yapıyor, elleri kollarıyla :) Üff 9 ay çok uzun, hamilelik süresinin daha erkene çekilmesini istiyorum :) Nasıl dayanacağız bakalım. Maaşallah'larınızı ve dua'larınızı eksik etmeyin olur mu?

Herkese keyifli günler dilerim

Sevgiler

Bugünün hatırlanacak kelimesi ; Bebek

Diğer günlük yazılarım;

Devamını okumak için tıklayın »

Maldivler de Balayı!!!

EV-LE-Nİ-YO-RUM...

EYVAH... EVİMİN DEKORASYONU GELMİŞ!!!

MAKLUBE TARİFİ

EVLİLİK TEKLİFİ - KIZ KULESİ VE AĞVA....

1 Aralık 2014 Pazartesi

SEVGİLİ GÜNLÜK; Arman Macit

6 Ekim 2014 Pazartesi

SEVGİLİ GÜNLÜK / Bebeğimin cinsiyeti

13 Eylül 2014 Cumartesi

SEVGİLİ GÜNLÜK / 13.09.2014

14 Ağustos 2014 Perşembe

SEVGİLİ GÜNLÜK / 15.08.2014

Hakkımda

En çok okunanlar...

Ne hakkında yazmışım...

Arşiv