Deniyorum...: EVLİLİK

EVLİLİK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Nisan 2014 Pazartesi

Evlilik; AŞK'ı Öldürür mü?

13:26

Yollarda Hayat Var

13 comments

EVLİLİK, AŞK, EVLİLİK AŞKI ÖLDÜRÜRMÜ, TUTKU AZALIR MI, SEVEREK EVLENMEK, GÖRÜCÜ USULÜ, AŞIK OLMAK, SEVMEK, KOCAM, KARIM, EVLİLİK KURUMU, EVLENSEM Mİ, DÜĞÜN, KINA GECESİ, NİKAH, SEVİYORUM

Bu aralar bana mail olarak gelen sorular genelde; 1,5 yıl sonra evlilik nasıl gidiyor, hala ilk günkü heyecan var mı, tavsiye eder misin tarzında. Şimdi biraz dedikodu yapalım mı ne dersiniz :)

Sevgiliden gizli benim de anlatmak istediklerim var çünkü, hadi hep birlikte iyi ve kötü yönlerini tartışalım.

Başlıca konular şunlar :)

*O ilk çıktığınız zamanlar yanınızda 3 saniye daha fazla zaman geçirmek için; Aliağa- İzmir arasını her gün istisnasız 4 defa gidip gelen adam, boyut değiştiriyor.

Zaten evdesiniz, evde olmasanız da ya annenizde ya da onu tasvip ettiği arkadaşların yanında :) Aradı mı buluyor, stres yok.

*Tutku; elbette ki sevgiliyken olduğunuzdan daha farklı bir şekle bürünüyor. Yahu neredeyse Wc ye bile birlikte gider haldesiniz düşünsenize.

*Aman beni fönsüz görmesin, eyvah makyajım mı silinmiş, mutlaka kırmızı oje sürmeliyim durumları da ortadan kalkıyor.

Arkadaş, duştan çıkmışsın ve aynı evdesin ne yapacaksın, sevgilim sen şurada 3 saat kadar kıpırdamadan otur, ben makyaj, fön, kıyafet hazırlanıp geliyorum. Yahu sen yanına gidene kadar adam zaten; aslan gibi horlamaya başlayacak.

*Şimdi bir de yemek mevzu var tabi. Evlenene kadar bir tas çorba pişirmemiş, yumurtayı bile şirinlik yaparak kardeşine kırdırmış bir zat-ı muhterem olarak, en büyük korkum buydu.

Sevgili evlenmeden "hiç problem değil, ben hazırlarım sende yardım edersin" diye telkinlerde bulunmasaydı ne yapardım bilmem.

Neyse efendim ilk zamanlar azimle yaptı gerçekten, taa ki benim yaptığım yemeklerin tadına bakana kadar. Ondan sonra hooop yemek işi, her evlilikte olduğu gibi kadının omuzlarında kaldı.

Tabii kurtarabildiklerim var arasında, mesela; yumurta kırmak, krep yapmak hala onun işi :) Napalım buna da şükür.

-Sonraaa neredeyse hafta başına 1 buket düşen çiçek sayısında da gözle görülür şekilde azalma oluyor. Öyle ki neredeyse Yılda 3-5 civarında seyrediyor. Heyyy sevgili; böyle okuyunca kötü gözüküyor değil mi, ahhh ahhhh :)

*Üstten her çıkarılan şey, kirli sepetinde değil de yerde, traş makinası temizlenmiş kılları lavaboyu tıkamış, evde kullanılan her şey zamanla salondaki masanın üzerine yığılmış. vs gibi ev işleri de bayanların vır vır etmesine en büyük faktör, ee erkeklerde vıdı vıdı sevmez ne yapacağız şimdi :)

*Kırmızı noktalı yerlere hiç girmiyorum bile, evdeki RTÜK el koymasın bu yazıya diye :)

*Her gün, hadi gezelim, o mekandan buna geçelim durumu da kalmıyor maalesef. Çünkü önceden birlikte kalma şansınız yok ve eve giriş saatiniz belli. Sevgili de, sizinle o saate kadar eğlenebilmek için üstün performans peşindeydi.

Şimdi ise evinin rahat ortamı, elinde kumandası ve hazır sıcacık sütü var.

*Önceden buluşmaya gitmeden ne konuşsak diye düşünür, komik fıkralar öğrenir, anlatır da anlatırdınız, şimdi ise ikiniz de ayrı koltuklarda, elinizde telefonlar şekerleri kırıp duruyorsunuz. Eee en ufacık bir detayı bile 105368.kez sormuş ve öğrenmişsinizdir zaten

Buraya kadar anlattıklarım ve daha da fazlası, aynı evde, hatta yatakta yıllarca yaşamanın bedeli. Kimse birilerini suçladığımı ya da evliliği kötülediğimi sanmasın.

Aksine bunlar değişiyor belki ama o kaybettiğinizi sandığınız heyecan, yerini bambaşka duygulara bırakıyor.

Mesela;

-O olmadan nefes alamayacak gibi hissediyorsunuz, en yakın arkadaşınızla süper eğlenceli bir muhabbet içinde olsanız bile gözünüz hep O'nun geleceği saatte, zaten konuştuğunuz konu da sürekli onun üzerinde dönüp dolanmakta :)

-Çocuğunuzu sever gibi bir şefkat duyuyorsunuz kocanıza. Hastalansa mesela eliniz her daim üzerinde.

-O'nun zevkle yemesi, iltifat etmesi, "eline sağlık aşkım" demesi için; işten koşturarak markete gidip alışveriş yapıyor, eve geliyor, en sevdiği tarifleri buluyor ve keyifle pişiriyorsunuz.

Ki bendeki değişimi, bizim aileden kime sorsanız, size saatlerce anlatır durur. O kadar ilerlettim ki, sayesinde yemek blogum bile oldu :)

-Cafe cafe gezmektense güzel bir film kiralayıp, aynı koltukta sıkış tepiş, birbirinizi gıdıklayarak izlemek size daha büyük keyif veriyor.

-"Mutfağa kim yakınsa suyu o getirir" gibi çocuksu oyunları, ondan başka, 6 yaşındaki yeğeniniz bile sizinle oynamaz.

-İçinizdeki acaba'lar kayboluyor, en keyiflisi de bu bence. Acaba biz ne olacağız, evlenir miyiz, nasıl bir koca olur, iyi bir baba adayı mı, bu kadar iyi olması mümkün değil kesin benden sakladığı bir şeyler var, eski sevgilisi ile görüşüyor mu, benimle ciddi mi, neden böyle dedi ki...vs

Artık almışsın adamı, bu kadar zamanda da göreceğini görmüşsün, kafanı kurcalayacak bir şey kalmamış. Zaten kötü huylarına da alışmışsın, sorun yok :P

-Çiçek sayısı azalıyor fakat alınan kıyafetlerde, ayakkabılarda gözle görülür bir biçimde artış oluyor. Zaten siz de ayy mutfak eşyası alayım, bu çizme daha mı şık oldu derken, yerim çiçeği moduna giriyorsunuz. (Bak aşkım bunları yazdım diye çiçek istemiyorum sanma ama o her daim lazım)

-Çıkarken size anlattığı eski aşkları, sizin deli gibi kıskançlıklarınız ortadan bir nebze olsun kayboluyor.

Özellikle ilk evlilik ayları bu konuda sıkıntılı, kesin onu unutamayan psikopat bir sevgili, evlenip boşanmış şansını deneyen bir zilli..vs çıkacaktır karşınıza, işte biraz zaman geçince taşlar yerli yerine oturuyor.

-O heyecan değişiyor evet ama sizi dünyadaki tüm zorluklara karşı koruyacak bir kahraman olarak geri dönüyor.

Bu koruma bazen; terliksiz dolaşma, şapkasız çıkma, su içmedin, ilaç saatiiiii şeklinde de olabiliyor elbette :)

-Plan zorluğu yaşamıyorsunuz, yol arkadaşınız her daim yanınızda. Acaba hangi arkadaşım gelir diye düşünmenize gerek bile yok.

-Maddi olarak daha rahat ediyorsunuz diyeceğim ama ben de değişiklik olmadı, tamam tüm faturaları o ödüyor, alışverişi o yapıyor, ee nasıl ben hala para biriktiremiyorum o zaman, biri bunu bana anlatsın :)

-Sizi satmayacak bir sırdaşınız oluyor. Annenizi, en yakın arkadaşınızı bile rahatça çekiştirebiliyorsunuz. Tabii karşınızdaki; en ufak olayda bunları yüzünüze vurmayacak kadar kaliteli biriyse.

-Pazar kahvaltıları, Doğum Günleri, ufak kaçamaklar daha da değer kazanıyor. Çünkü sizi tavlamaya çalışmıyor sadece mutlu etmeye çabalıyor.

Evet o ilk günkü tutku azalıyor, çünkü doğanın kanunu bu, sürekli dipdibe yaşadığınız, sabah ilk uyandığında çapaklı halini gördüğünüz, wc den gelen sesleri rahat rahat duyduğunuz, en kötü ya da en iyi halini bildiğiniz kişiyle ilişki farklı bir yönde seyrediyor.

Bunun yanında her sabah sizi işe uğurlarken yanağınızı okşayan, alnınızdan sıcacık öpen, elini "benimsin" diyerek tutan, ortak planlar yapabildiğiniz, "aşkım sen yorulma ben hallederim" diyecek, hep sırtınızı yaslayabileceğiniz güzel bir ilişki başlıyor.

Sonuç olarak (ben ruh eşimi bulduğumdan mıdır bilmem) evlilik çok güzel. Yeniden başa dönsem koşa koşa yine sevgilimi bulur, yine onun olurdum.

Birlikteyken kendim olabiliyorum, işin en keyifli yanı da bu. Rol yapmaya, yanında utanıp sıkılmaya hiç ihtiyaç yok, o zaten beynimden geçen her şeyi hissederken, duygularını saklamak lüzumsuz.

Tamamen şeffaf şekilde ona aitim. O'nu her hücremle, her gün artan bir şekilde seviyorum.

Ve böyle hissettiğim biri ile aynı çatı altında yaşama şansına sahibim. Gece kolunda yatıp, sabah öpülerek uyanıyorum. Nasıl evlilik hakkında kötü konuşabilirim.

Biz evlenirken; bu işi 7 yıl için deneyelim demiştim, sevgilim bunu hala espri sanıyor. Bu 7 yılın sonunda size yine yazarım.

Eğer ki her şey, güzel devam ediyorsa, nikah tazeleyeceğiz o zaman da hepinizi beklerim :)

Ruh eşinizi bulduysanız sakın kaçırmayın kızlar, hepinize bol bol mutluluklar dilerim.

İlginizi çekebilecek diğer yazılar;

Devamını okumak için tıklayın »

16 Temmuz 2013 Salı

Müthiş Bir Evlilik Yıldönümü !

14:15

Yollarda Hayat Var

5 comments

EVLİLİK, SÜRPRİZ, HEDİYE, SÜRPRİZ YAPMAK, TARABYA OTELİ,SU ADA, HELİKOPTER, HELİPORT TURU, SEVGİLİYE SÜRPRİZ, EVLİLİK YILDÖNÜMÜ, YILDÖNÜMÜ HEDİYESİ,EŞE HEDİYE, KADINA HEDİYE, ERKEĞE HEDİYE, KUTLAMA,MEZZALUNA

15 Temmuz hayatımızı toz pembeye döndüren imzaları attığımız gün. Her anında sevgilimi göreceğim diye heyecan duyduğum, onu nasıl mutlu edebilirim diye kafa yorduğum.

Evlilikten yana büsbüyük korkuları olan beni bile, bu kuruma aşık eden, koca bir yıl. Bence hayat arkadaşını bulduktan sonra evlilik gerçekten tadından yenmiyor.

Şöyle ki; Annenizin “sana güveniyorum ama etrafa değil” , "hadi saat kaç oldu, daha eve gelmiyor musun?" sözleri artık yok, her daim seyahat arkadaşınız yanınızda, bütçeniz artık çok fazla açık vermiyor, gardrobunuzun önünde “benim hiç kıyafetim yok” diye sızlandığınızda “bi dolap eşyan var, daha alma günah” sözü yerine “hafta sonu alırız aşkım” sözünü duyduğunuz , muhteşem bir şey :)

Babanın 40.gün duası okunacağından o günlerde bir program yaparız diye hiç düşünmüyorum. Güzel bir otelde güzel bir yemek bile, süper bir plan olur aklımca.

Hafta sonu izinli de olunca hadi İstanbul a gidelim diyor sevgilim, anneleri görürüz hem de güzel bir yemek yeriz, çok iyi fikir.

Yüzüne dikkatli bakınca; bir şeyler gizlediğinde oluşan o muzur gülümsemesini görüyorum , anlaşıldı gizli bir program varrr. Yuppiiiii...

Hafta sonuna kadar rahat bırakmıyorum, "hadi ipucu ver, doğru tahmin edersem evet de, çok merak ettim ucundan azıcık nolurrrr.. " şeklinde yalvarmalarım hep boşuna; o sadece gülümsüyor ve "tadını çıkar, tahmin edemezsin" diyor.

Nasıl edemem bal gibi de ederim :) (sonradan ona çok hak verdim, sürprizi ilk 200 tahminimin içinde bile yer almıyordu)

Bavulumu hazırlarken soruyorum nasıl kıyafetler alayım yanıma, olaya hemen el atıyor ve gelip hepsini kendi tek tek seçiyor. Şu yemek için, şu adrenalinli program için..vs şeklinde.

Hani adrenalini de çok sevse anlayacağım, dalga geçiyorum asansöre mi bineceğiz yoksa diye... (kendisi Ringa ya binmemi bile yasaklamışken ne adrenalini)

Arkadaşların hepsi de benden meraklı, sürekli arayıp soruyorlar “ipucu var mı” diye. Yok ya ne ipucu veriyor, ne ponçik ponçik bakan gözlerime acıyıp ötüyor, ne de gaza geliyor.

O sus pus, tabii arada alakasız, kandırmaca ipuçları veriyor ve zaten karışık olan aklım iyice allak bullak oluyor.

Neyse İstanbul’dayız, önce dişçi randevumuz var. Aslında bu dişçi de ayrı bir yazı konusu olabilir, 20 yıldır gerek Almanya dan, gerek İzmir den aynı dişçiye giden bir sevgilim var çünkü, başka dişçi koltuğuna oturtabilene aşkolsun.

Şikayet ediyorum sanmayın, alışkanlıklarına bu kadar bağlı olması süper bir şey, demek ki benden de vazgeçmeyecek :) (Polyanna Özlem)

Evettt program asıl şimdi başlıyor; atlıyoruz bir taksiye, nereye gittiğimiz sır tabii, soru sormak da gereksiz. Ben de tabelaları takip ediyorum tahminde bulunayım diye.

Tabii aklımda var bir şeyler, düğün gecemizde kaldığımız oteli tutmuştur kesin diyorum, hatta yemeğe de evlilik teklif ettiği kız kulesine götürür. Nostalji olsun diye.

Annem, teyzem herkes de böyle düşünmüş. Ama sevgilimin ne kadar farklı bir erkek olduğunu hesaba katmadan.

Tarabya levhaları görüyorum, ne vardı burada , ne vardı derken, sevgilim "boğaz a iyi bak bir daha göremeyebilirsin" diyor. Hımmm yemezler paşam , demek ki otel boğaza bakacak...

Da da da daaaam... İşte rüya otele geliyoruz; Büyük Tarabya Oteli...

Hani eski Türk Filmlerinde gördüğümüz, kocaman , boğaz manzaralı otel.

Otel baştan sona yenilenmiş, bir kusur bulayım diye o kadar incelememe rağmen, ne personelde ne de hizmette nokta kadar bir hata bulamıyorum.

9.kattayız, özel bir oda. Daha adımımı atar atmaz, çığlığı basıyorum; böyle bir manzara olamazzz.

Yataktan , banyodan hatta wc den bile boğaz manzarası izleyebiliyorsunuz. Hemen sarılıyorum sevdiceğime, öpücük ve teşekkür yağmuru eşliğinde.

Valla ben bu kadarına bile fitim ama birkaç resim çekildikten sonra , saate bakılıyor , çıkmalıyız sözü eşliğinde , spor kıyafetler giyilip dışarı çıkılıyor.

Taksi gelince ohh diyorum nereye gideceğimizi öğreneceğim şimdi ama sevgili onu da düşünmüş, şoförü dışarı çağırıp yolu tarif ediyor. Allam yaaa...

10 dakika geçince gözlerimi kapattırıyor, gideceğimiz yere kadar da açmak yasak. Kaçamak bakmak da yasak, hoop hemen yakalayıveriyor, ceza almamak için teslim oluyor ve ne derse harfiyen uyuyorum. Keyifli bir oyunun içindeyim nasılsa.

Gözler kapalıyken buraya gelene kadar söylediği her sözü düşünüp, kendimce ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. Sonradan öğreniyorum ki hepsi benim aklımı karıştırmak için söylenmiş sözlermiş elbet :(

Bir ara şoför yolu karıştırıyor, gözlerim kapalı “yahu" diyorum "İstanbullu bir şoförün bile bilmediği neresi olabilir kiiii, olumm nereye götürüyorsun benii”

Geldik denir denmez, açıyorum gözlerimi, eee bu da ne... Camlı bir binanın önündeyiz. İçeri giriyorum yine bir numara yok, bildiğin deri koltuklar, tv, national geographic dergileri, çaylar. Çalışanlarda sadece gülümsüyor, tembihliler belli. Camın kenarına gidiyorum, bu dağ başına niye geldik dercesine.

Meydanın ortasında mavi bir helikopter!!!

Buraya aittir herhalde derken, sevgilimle göz göze geliyoruz, Aman Tanrım yine aynı gülümseme var yüzünde, evet biz helikoptere bineceğiz. Yuppiiii, ama nasıl, nereye ooo bi dünya soru var kafamda hala.

Telefonda yer bildirimine giriyorum, KaanHeliport , Ayazağa dasınız diyor.

Saat 16:00 olunca Melih Kaptan la birlikte havalanmaya başlıyoruz. İstanbul yedi tepe, seni keşfe hazırım.

Öncelikle uçaktan çoook daha keyifli, görüş alanı muhteşem, inişler ve kalkışlar bizim gibi kaptanınız tecrübeliyse hiç hissedilmeyecek kadar sakin. Önünüz , üstünüz her yer cam, sadece pıtı pıtı gürültüsü fazla, zaten onun içinde mikrofonlu bir kulaklık takıyor ve rahatça konuşabiliyorsunuz.

Kaptan çok sempatik, özel bir yer isteyip istemediğimizi soruyor, her gördüğümüz yerin tarihini, kimin yaptırdığını, nasıl bir öneme sahip olduğunu da anlatıyor. Bu şekilde daha da keyifli oluyor yolculuk.

Kaldığımız Tarabya Oteline iyice yanaşıyor, Kız Kulesini turluyor, İki köprü arasında bize dilek tutturup sonra da helikopteri boşluğa bırakıyor, sıkı tutun düşmesin diyerek :) çok komik adam vesselam...

Bir ara; "küçükken hiç atlı karıncaya bindiniz mi" diye sordu, evet demeye korkuyorum dedim. Bir anda yan çevirdi ve kavisli gitmeye başladı, adrenalin dolu fakat muhteşem bir tecrübe oldu bizim için. Yeni hobim olarak helikopteri eklemek isterim, tabii Sabancı olduğum zaman :)

Zaman nasıl geçti, ne zaman yere indik hiç anlamadım, hadi şimdi de ben bir tur kullanayım dedim de gülüştük, e ama ben doğru söylüyordummmm

Yere indik ama ben hala uçmaya devam ediyorum, mutluluktan. Canım sevgilim benim...

Otele dönüyoruz, balkonumuzda meyvelerimizi yiyoruz, biraz da dinlendikten sonra, hazırlanıp doooğruca akşam yemeğine. Neresi olduğu konusunda yine hiçbir fikrim yok.

Zaten mest olmuş durumdayım, kokoreç yiyelim dese yine de mutluluktan öleceğim . Ama sevgili; Su Ada / Mezzaluna da yer ayırtmış. Hayatımda ilk defa gidiyorum.

Tekne ile adaya geçiyorsunuz, boğazda, köprünün rengarenk ışıklarına karşı muhteşem lezzetli bir yemek. Bol bol sohbet ediyoruz, resim çekiliyoruz.

Şu saatten sonra Mezzaluna nın krem brulesi favorim. Ben tiramisu söylemiştim tatlı olarak ama baktım sevdiceğimin brulesi süper, hoop sildim süpürdüm tabağını. Bana göre tiramisunun alkolü biraz fazla gelmiş.

11 gibi kalkıyoruz, biraz da odamızın keyfini çıkarmak üzere. Balkonda İstanbul'u bu defa da karanlıkta, ışıl ışıl izliyoruz. Boğaz manzaralı küvetimizi doldurmak aklımıza bile gelmeden birbirimize sarılıp, mışıl mışıl uyuyoruz.

Sabah saati kurup erkenden başlıyoruz güne, restoranın balkonunda, altta gördüğünüz rüya gibi manzaraya karşı enfess bir kahvaltı yapıyoruz.

Burayı daha sonra kahvaltı mekanı olarak yazmak istiyorum çünkü; yok yok. Aklınıza gelebilecek her şey, hem de kaliteden hiç ödün verilmeden yer alıyor.

Buraya yazmak için görevliye soruyorum; otel harici müşteri kabul ediyorlar ve kişi başı 90 TL ücreti var

Kahvaltıdan sonra havuz başında güneşlenip, cup suya atlıyoruz. Zaman dursun hiç geçmesin istiyorum, her gün evlilik yıldönümümüz olsun.

Arada dalgamı da geçiyorum, "çıtayı çok yükselttin, seneye adrenalin olarak mekikle uzaya çıkarız, yemek için de Mars ta yer ayırtırsın artık" diye.

Şimdi o mis gibi küveti doldurmadan olur mu hiç! Bir kutu şampuanı döküyorum, resmen köpüklere gömülüyoruz. Burada keseyim, çünkü Şımarıklık yapmak serbest....

Hem çok keyifli hem de dolu dolu bir hafta sonu geçirdim. Yaşadıklarım bir kenara; asıl bunlara zaman ayırması, beni mutlu etmek için çabalaması, programlar yapması süper bir duygu.

Sevgilim; sırf seni anlatarak bu blogu doldurabilirim, kocaman bir seneyi beni hiç kırmadan, hayatıma huzur katarak dolu dolu geçirmemi sağladığın için, eşin olarak beni seçtiğin için, o güzel kalbini bana açtığın ve hiç kimselere benzemediğin için sana çok teşekkür ederim.

İnşallah Allah; mutlu, huzurlu, sağlıklı şekilde, evlatlarımızla, ailelerimizle bir arada, ağzımızın tadını hiç bozmadan, yan yana yaşlanmayı nasip etsin, Amin...

BODRUM KEDİM; SENİ ÇOK SEVİYORUM...

Not: Beyler bu sürprizi beğenmeyecek bayan tanımıyorum, bir yerlere mutlaka not edin :)

İlginizi çekebilecek diğer yazılar;

Devamını okumak için tıklayın »

Maldivler de Balayı!!!

EV-LE-Nİ-YO-RUM...

EYVAH... EVİMİN DEKORASYONU GELMİŞ!!!

MAKLUBE TARİFİ

EVLİLİK TEKLİFİ - KIZ KULESİ VE AĞVA....

7 Nisan 2014 Pazartesi

Evlilik; AŞK'ı Öldürür mü?

16 Temmuz 2013 Salı

Müthiş Bir Evlilik Yıldönümü !

Hakkımda

En çok okunanlar...

Ne hakkında yazmışım...

Arşiv