Deniyorum...

15 Şubat 2014 Cumartesi

SEVGİLİLER GÜNÜ / 2014

12:04

Yollarda Hayat Var

12 comments

Herkes yazdı, çizdi, ee ben eksik kalır mıyım. Şimdi şu konuda anlaşalım; bence, sevgilin yoksa ya da duygularını rafa

kaldırmışsa hiçbir sosyal mecrada gezinmeyeceksin, yoksa hemen ertesi gün psikologdan randevu alman gerekebilir.

Senin sevgilin var nereden bileceksin derseniz, dün bir anlıkta olsa yaşadım o buhran anlarını. Sevgililer günü kalkıp işe gidiyorum, öğlene kadar ne bir mesaj ne gelen bir çiçek.

Zaten hapşursa "bak artık beni sevmiyor" diye düşünen yaratıklar olduğumuzdan, "tamam" diyorum 1,5 senede bıktı benden". Gülmeyin hemen, iyi tamam gülebilirsiniz yani bende sonradan düşününce gülüyorum :)

Bu moddayken bir hata yapıp face e baktım, o da ne! herkesin; seni seviyorum"lu çikolataları yada masa kadar çiçeklerle resimleri :(

"Bekara karısını boşamak kolay" diye bir söz vardır, benimki de o hesap. "Sevgilim bana çiçek alsa ben koymazdım" ne kötü, bak olmayanlar ne kadar üzülüyor..vs diye dert yanıp duruyorum.

Tabii sevgilimin arkasından atıp tuttuklarımı hiç yazmayayım :)

Sonra bir anda, bu saçmalayan kadın halimden sıyrılıyorum.

Bana dünyanın en güzel sürprizlerini yapan, özel günler haricinde bile kucak dolusu çiçeklerle gelen, "ne güzel" dediğim her şeye sahip olmamı sağlayan, hayallerimi gerçekleştirmek için çabalayan sevgilimi; tek bir günle yargılamanın ne kadar hata olduğunu anlıyorum.

Hemen ona bir aşk mesajı gönderiyorum, aynı güzellikte bir cevapta alınca benden mutlusu yok. Önemli olan aşk, gerisi teferruat...

Kendi kendime de söz veriyorum, akşam dır dır etmek, surat asmak yok diye, O benim için bu dünyadaki en kıymetli hediye :) Oh be şimdi mutluyum. Her şey insanın kafasında bence, koşullanmak iyi değil, bugün bana bunu öğretti.

Neyse efendim filozofluk yapmayı bir kenara bırakayım. İşten eve dönünce devasa vazomuz ve bembeyaz, masum laleler karşılıyor beni. Siz nasıl güzel bir şeysiniz böyle, işte evimdeki yeni arkadaşlarım...

Sarılıp, öpüşmeler, bir sürü resim çekilme faslından sonra, sabahki sözlerimi düşünüyorum. Hani çiçek önemli değildi Özlem Hanımmm...

Beni koltuğa oturtuyor, gözlerimi kapattırıyor, ellerim öne doğru açık vaziyette (bu bizim hediye verme seremonimiz)

Elime ufak bir çanta takıyor, üzerinde Favori yazısı görünce içinden çıkabilecek ürünün hammaddesini tahmin etmek pek de zor değil :)

Kalpli, nazar boncuklu güzel bilekliğim :)

Yok efendim benim çiçeğim olsa internete koymazdım, aman görgüsüzlükmüş..vs laflarımı yutup, bu kareyi de face den paylaştım.

Hepimizin içinde var bu avamlık inkara gerek yok. Nikah Cüzdanını havaya kaldırıp, salladıysan zamanında, bunu da yapacaksın :)))

Hem en mutlu olduğum anları paylaşmayacaksam niye face deyim di mi ama :)

Ardından hemen giyinip çıkıyoruz, şömine karşısındaki romantik yemeğimizi yemeğe. Çakmaklı'daki müthiş balık restoranına. Hasta olduğumdan içemedim, yoksa körkütük sarhoş olurdum o kadar güzel müzikler vardı.

Hatırlanmak, karşındakini mutlu etmeye çabalamak bence bu dünyanın en güzel duyguları.

Bugün sevgilisine bir çiçek bile almayıp üstüne de "bunlar para tuzağı", "aşkın günü mü olurmuş", vıdı vıdı konuşanları hiç anlayamıyorum;

Evet sen bugün hariç, sevdiğine 364 gün çiçek alıyorsan, ne bileyim özel günler haricinde hediyeler veriyorsan, ona önemli olduğunu hissettiriyorsan, sana lafım yok, düşünceli adam. Fakat pintilere buradan selam olsun :)

Her günümüz, her anımız aşkla dolu olarak geçsin. Ufak anların kıymetini bilelim, herkes yaptı sen yapmadın diye sevdiklerimizi üzmeyelim, hepimiz çok mutlu olalım, Amin..

Sevgiler...

İlginizi çekebilecek diğer yazılar;

Devamını okumak için tıklayın »

13 Şubat 2014 Perşembe

Urla'yı 7 geçe; ÖZBEK KÖYÜ

11:13

Yollarda Hayat Var

8 comments

Bugüne bir şarkı ithaf etsem "Norah Jones - Sunrise" olurdu sanırım. Yeni bir mekanı, köyü görme heyecanı, mis kokulu sümbüller, elimin, sıcacık sevgi dolu bir elin içinde sımsıkı sarmalanması..

Bazen hayatın koşuşturması içinde ufak ama kaybedilse en çok özlenecek şeylerin; bir bakışın mesela, alnına konan ufacık bir busenin kıymetini bilemiyor muyuz acaba.

Kış günü boş bir köyü gezmek herkesi mutlu eder mi bilmiyorum ama benim yüzümde güller açtırıyor. Ülkemin her toprağını, doğusu batısıyla karış karış gezip, bana orayı hatırlatacak notlar almaya bayılıyorum.

Hadi sizi de götüreyim Özbek Köyü'ne ne dersiniz. Zaten yazıyı açtığınıza göre birlikteyiz demektir.

Evden erken saatte çıkıp, hadi yeni bir yer keşfedelim diye Seferihisar yolu üzerindeki Köylüm Kahvaltıya uğradık.

Yolun kenarı, buralarda kim ne yapsın diye düşünerek kapıdan girip, woww bu ne kalabalık diye dışarı çıktık, siz düşünün artık :)

Güzel bir kahvaltının üzerine; iyot kokusunu içinize çektiğiniz, müthiş bir deniz manzarası fena olmazdı değil mi? O zaman rota; bizimde ilk defa göreceğimiz Özbek Köyü.

Dikkat dikkat önünüzü bazı keçi arkadaşlar kesebilir :)

Deniz kıyısındaki, güzel manzaralı bu şirin köyün tarihi hakkında yazılı kaynaklardan bilgi verebilmek biraz zor çünkü 1950 yılında Urla Hükümet konağındaki yangında tüm belgeler yok olmuş. Kulaktan kulağa anlatılanlara göre ise 1.000 yıllık bir tarihten bahsediyoruz.

Osmanlı döneminde Özbekistan dan gelen bir aşiret tarafından kurulmuş, bu yüzden Özbek Köyü olarak anılmış.

Köy; İzmir e 50 Km, Urlaya ise sadece 7 Km uzaklıkta. İzmir in mahallesi olarak gözüktüğünden Üçkuyular'dan belediye otobüsü ve minibüsler çalışıyormuş.

Önce sahiline iniyoruz, Akkum. Boydan boya cafeler, restoranlar sıralanmış. Biz kış mevsiminde gittiğimiz halde hepsi doluydu. Bayağı popüler. Özellikle balık çeşitleri olarak Akkum Restoran pek meşhurmuş, kahvaltı için ise Acar Cafe'ye uğranmalı. Gitmişken Özbek katmeri ve akkum yongası yemeden dönmeyin ama :)

Yaz mevsiminde bu sahilde yer bulabilmek mümkün olmayacaktır sanırım. Bu arada işletmeler hep bayanlara emanet haberiniz olsun.

Sahilini boydan boya dolaşıp, bir sürü güzellik fotoğraflıyoruz sevdiceğimle. Yaza hummalı bir çalışma var, tekneler boyanıyor, evler onarılıyor.

Sahili ve denizi çok güzel, hava bu kadar soğuk olmasa ya da şöyle anlatayım, günlerdir köh köh öksürdüğümden sevgiliyi delirtmeyeceğimi bilsem :) paçaları sıvayıp o güzelim suyun içinde alacağım soluğu :)

Köyün içine girdiğinizde, özellikle hafta sonu ise meydanda tüm tezgahlarda bayanların olduğu güzel, doğal ve az biraz pahalı bir yerli pazarı göreceksiniz. Üşenmeyin tek tek gezin, hepsi taptazecik otlar, köy ekmekleri, reçeller..vs dolu.

Bir şey almasanız da sohbet etmek bile keyifli ama siz yine de böyle dediğime bakmayın alışveriş yapmadan dönmek neredeyse imkansız.

Biz Egelilere hep takılırlar siz ayrı bir dil konuşuyorsunuz diye; Çiğdem, Boyoz, Domat Gevrek...dediğimiz için.

Bir de otlarımız meşhurdur; şevket-i bostan, arapsaçı, hardal, ebegümeci..vs. İşte burada oturanlar (Ege'de olmamıza rağmen) bizden bile farklı konuşuyor; arapsaçına Sıra demek gibi :)

Mis kokulu sümbüller, köy ekmeği, sütlen otu (teyzenin dediğine göre) alıp ayrılıyoruz.

Meydana geldiyseniz caminin bahçesindeki devasa çınara bir göz atın derim ben. Pişşt yakışıklı, benimle bir resim çekilir misin ...

Güzel Özbek Köyünü; yaza görüşmek üzere diyerek geride bırakıyoruz.

Aklımıza güzel sahili, berrak denizi, otları ve çınarıyla keyifli bir yer olarak kazınıyor.

Urla ya bu kadar yaklaşmışken hele de pazar günüyse yerli pazarına uğramadan gidilir mi :) Okuyanlarda beni pazar hastası sanacak :)

Açık ve keyifli pazarlar hariç (ki genelde yazlık yerlerde oluyor), Kapalı pazarlardan hiç hoşlanmam, içerideki gürültü, keşmekeş, birbirine omuz atarak yürüyen teyzeler beni her daim korkutur.

Oysa ki Urla pazarı öylemi... Tazecik meyve, sebzeler, keyifli insanlar, rengarenk çiçekler.

Sevgilim birlikte olduğumuz ilk zamanlar beni Urla Pazarına getirmişti, habire; "ne alsak ki, istediğin birşey varsa alalım" diyor. Yahu evimiz mi var alalım, bir de sürekli dışarıdayız, ne yapacağız patlıcanı, ıspanağı, bi de ben ne anlarımmmm, alooo :)

Meğersem adam çok akıllıymış; beni almadan önce, evlilikle ilgili fizibilite çalışması yapmış üzerimde :)

Bu durum aramızda keyifli bir sohbet olarak kaldı, pazarda ıspanak seçerken aklıma geliyor o günler, gülümsüyorum. O kadar şey değişti ki, bir kere ben yemek yapmaktan çok keyif almaya, hatta bu konuda blog bile yazmaya başladım :) İleri görüşlüymüş sevgilim demek ki :))

Bu arada pazardan aldığım ıspanaklarla hem pratik hem de müthiş lezzetli börek pişirdim. Tarif için tık tık

Pazar günümüze evde izlediğimiz keyifli bir filmle veda ediyoruz.

Mutlu günler dilerim...

İlginizi çekebilecek diğer yazılar;

Devamını okumak için tıklayın »

Maldivler de Balayı!!!

EV-LE-Nİ-YO-RUM...

EYVAH... EVİMİN DEKORASYONU GELMİŞ!!!

MAKLUBE TARİFİ

EVLİLİK TEKLİFİ - KIZ KULESİ VE AĞVA....

15 Şubat 2014 Cumartesi

SEVGİLİLER GÜNÜ / 2014

13 Şubat 2014 Perşembe

Urla'yı 7 geçe; ÖZBEK KÖYÜ

Hakkımda

En çok okunanlar...

Ne hakkında yazmışım...

Arşiv